در زمینه تولید مواد افزودنی، فناوری قالبگیری رزین سه بعدی بر پلیمریزاسیون حساس به نور متمرکز است، و رزین مایع را به یک موجودیت سهبعدی با هندسه پیچیده و ویژگیهای سطحی ظریف از طریق پخت-بهوسیله{3}لایه تبدیل میکند. این فرآیند نه تنها به درک عمیق مکانیسمهای واکنش فتوشیمیایی نیاز دارد، بلکه به درجه بالایی از هماهنگی در کنترل تجهیزات، پارامترهای فرآیند، و{5}}پس پردازش برای اطمینان از دستیابی پایدار به دقت قالبگیری، خواص مکانیکی و کیفیت سطح نیاز دارد.
اصول اولیه فوتوپلیمریزاسیون پایه و اساس این فرآیند را میسازد. 3رزینهای D حاوی آغازگرهای فوتولیتیک و مونومرها یا الیگومرهای الفین قابل پلیمریزاسیون هستند. تحت طول موجهای خاص تابش نور ماوراء بنفش یا نور مرئی، آغازگر تجزیه میشود تا رادیکالهای آزاد یا کاتیونها تولید کند و باعث باز شدن پیوندهای دوگانه و تشکیل شبکهای متقابل-شده و باعث تبدیل رزین از حالت مایع به جامد شود. این فرآیند با لایه-با- تجمع لایه مشخص میشود، که ضخامت هر لایه توسط تمرکز منبع نور و استراتژی اسکن تعیین میشود، بنابراین یک شکل کامل لایه به لایه ایجاد میشود. بسته به منبع نور و روش طرح ریزی، فرآیندهای جریان اصلی به استریولیتوگرافی (SLA)، پردازش نور دیجیتال (DLP) و پلیمریزاسیون نوری نمایشگر کریستال مایع (LCD) تقسیم می شوند.
فناوری SLA (Surface Mount Laser) از یک پرتو لیزر UV برای اسکن سطح رزین یا لایه پخت شده با سرعت بالا از طریق یک سیستم گالوانومتر استفاده میکند و نقطه پخت-به-نقطه برای ایجاد نمایه مقطع-. مزایای آن در اندازه کوچک نقطه لیزری و موقعیت دقیق، دستیابی به دقت ابعادی بسیار بالا و بازتولید جزئیات است، و آن را برای سطوح منحنی پیچیده، ریزساختارها و قالبها و قطعات دقیق با الزامات کیفیت سطحی دقیق مناسب میسازد. کلید این فرآیند در تطبیق قدرت لیزر، سرعت اسکن، و نسبت همپوشانی، و همچنین هماهنگی کنترل سطح مایع و تنظیمات ضخامت لایه برای کاهش تنش بین لایه و تاب برداشتن نهفته است.
فناوری DLP (فرآیند میکروآینه دیجیتال) از یک دستگاه میکروآینه دیجیتال (DMD) استفاده میکند تا کل تصویر UV را روی مخزن رزین پخش کند و کل مقطع{0}} را در یک پاس خشک کند. به دلیل قرار گرفتن همزمان در معرض کل لایه، سرعت شکلدهی آن به طور قابلتوجهی بالاتر از SLA است و سازگاری بین لایهای بهتری را ارائه میدهد، که آن را برای تولید دستهای کوچک تا متوسط و ساخت نمونه اولیه که نیاز به پرداخت سطحی یکنواخت دارد، مناسب میکند. کلید این فرآیند در بهینهسازی وضوح تصویر و یکنواختی منبع نور، و همچنین کنترل دقیق زمان قرار گرفتن در معرض و شدت نور برای جلوگیری از بریدگی لبهها و انحرافات ابعادی ناشی از-سختشدن یا کمکردن{4}} است.
فناوری LCD از یک صفحه نمایش LCD با وضوح بالا-به عنوان ماسک، همراه با نور پسزمینه ماوراء بنفش برای رسیدن به نوردهی لایه به لایه استفاده میکند. هزینه تجهیزات نسبتاً پایین است و به راحتی قابل محبوبیت است. وضوح آن به اندازه پیکسل های LCD محدود است، اما با پارامترهای معقول، همچنان می تواند نیازهای تولیدی اکثر نمونه های اولیه ظاهری و قطعات با دقت متوسط- را برآورده کند. این فرآیند نیاز به توجه ویژه به مقاومت صفحه نمایش در برابر پیری فرابنفش، تطابق طول موج منبع نور و صاف بودن لایه رهاسازی برای کاهش اعوجاج و لایه برداری ضعیف بین لایه ها دارد.
در یک جریان فرآیند کلی، ابتدا مدل برش داده میشود و یک پشتیبانی ایجاد میشود که دادههای سه بعدی را به لایه-توسط-دستورالعملهای نوردهی لایه تبدیل میکند. سپس تجهیزات به طور خودکار چرخه های پوشش رزین، تراز کردن، پخت نوردهی، بلند کردن پلت فرم و آماده سازی برای لایه بعدی را تا زمانی که کل قطعه تشکیل شود، تکمیل می کند. انتخاب ضخامت لایه باید به طور جامع دقت و کارایی را در نظر بگیرد: ضخامت لایه 0.025-0.1 میلی متر معمولاً برای قطعات دقیق استفاده می شود، در حالی که 0.1-0.2 میلی متر را می توان برای نمونه های اولیه معمولی افزایش داد تا روند را سرعت بخشد. انرژی نوردهی به طور مستقیم با عمق پخت مرتبط است. انرژی ناکافی منجر به خشک شدن کامل لایهها میشود، در حالی که انرژی بیش از حد، خطر انقباض، تاب برداشتن، و{10}}شدی پس از پخت را افزایش میدهد.
پردازش پست{0}}برای کیفیت نهایی بسیار مهم است. قطعات قالبگیری شده اولیه باید با یک حلال (مانند ایزوپروپانول) تمیز شوند تا رزین پخته نشده حذف شود. این فرآیند مستلزم کنترل دقیق زمان و عمل مکانیکی برای جلوگیری از آسیب رساندن به سطح پخت است. سپس یک فرآیند پخت ثانویه در یک محفظه UV با طول موج و دوز مشابه انجام میشود تا پیوند متقاطع{4} و خواص مکانیکی افزایش یابد، اما برای جلوگیری از زرد شدن یا انقباض ابعادی تسریعشده باید از قرار گرفتن در معرض بیش از حد اجتناب شود. برداشتن ساختار تکیه گاه به فرآیندهای ترکیبی برش، سنگ زنی و پرداخت برای دستیابی به سطح مورد نظر و دقت ابعادی نیاز دارد.
کنترل محیطی و فرآیندی نیز بسیار مهم است. رزین به دما، رطوبت و نور حساس است. محیط قالبگیری باید در دمای ثابت (20 درجه تا 28 درجه)، با رطوبتزدایی مناسب و محافظ نور برای جلوگیری از قبل از پخت و نوسانات عملکرد نگهداری شود. در مورد تعمیر و نگهداری تجهیزات، مخزن رزین باید به طور منظم تمیز شود، شدت منبع نور و یکنواختی آن بررسی شود، و سطح پلت فرم برای اطمینان از پایداری طولانی مدت ضخامت لایه و دقت موقعیت یابی، کالیبره شود.
به طور کلی، قالبگیری رزین سه بعدی یک پروژه مهندسی سیستم است که فتوشیمی، مکانیک دقیق و الگوریتمهای نرمافزار را ادغام میکند. انواع مختلف فرآیندها از نظر دقت، سرعت و سناریوهای قابل اجرا مزایای خاص خود را دارند. انتخاب مناسب و بهینه سازی پارامتر می تواند پتانسیل مواد را به حداکثر برساند. با پیشرفت در فناوری منبع نور، فرمولاسیون رزین و کنترل هوشمند، این فرآیند به سمت دقت بالاتر، راندمان سریعتر و سازگاری عملکردی بیشتر تکامل مییابد و پشتیبانی قالبگیری جامد را برای زمینههایی مانند ساخت دقیق، صنایع فرهنگی و خلاقانه و مدلهای پزشکی فراهم میکند.
