بر اساس اصول اسکن، فناوری‌های اسکن سه‌بعدی دهان به چهار دسته اصلی تقسیم می‌شوند: اسکن تماسی، اسکن لیزری بدون تماس، اسکن تغییر فاز نوری، و اسکن مبتنی بر رادیوگرافی.
تماس با فناوری اسکناکتساب داده ها با تماس فیزیکی مستقیم بین پروب اسکن و سطح جسم محقق می شود. این فناوری در ثبت جزئیات دقیق سطح عالی است و با سناریوهای بالینی که نیاز به دقت فوق العاده بالایی دارند، مانند ترمیم دندان و ارتودنسی مناسب است. با این وجود، دارای معایب قابل توجهی است: سرعت اسکن نسبتا پایین. تماس فیزیکی مستقیم خطرات بالقوه آسیب به بافت های دهان را به همراه دارد، به ویژه هنگام اسکن نواحی حساس تشریحی.
فناوری اسکن لیزری بدون تماسپرتوهای لیزر بر روی سطوح هدف پرتاب می شوند. مختصات سه بعدی از سیگنال های لیزر منعکس شده محاسبه می شود. این سرعت اسکن سریع و دقت مناسبی را ارائه می دهد و امکان دستیابی به مجموعه داده های سه بعدی عظیم را در مدت زمان کوتاهی فراهم می کند. با این حال، محدودیت های ذاتی دارد. انعکاس ضعیف لیزر روی سطوح بسیار بازتابنده یا تیره رنگ رخ می دهد که ممکن است منجر به داده های اسکن نادرست یا ناقص شود.
فناوری اسکن تغییر فاز نوریالگوهای ساختاری از پیش تعریف شده بر روی سطوح شیء نمایش داده می شوند{0}}اطلاعات D با تجزیه و تحلیل اعوجاج الگوی ناشی از توپوگرافی سطح محاسبه می شود. به عنوان یک تکنیک بدون تماس، هیچ آسیبی به بافت های دهان وارد نمی کند. دارای سازگاری قوی است و در سطوح با مواد و رنگ های متنوع به خوبی عمل می کند.
فناوری اسکن مبتنی بر رادیوگرافیCBCT (توموگرافی کامپیوتری پرتو مخروطی) شکل خاصی از اسکن سه بعدی دهان را نشان می دهد. از طریق اسکن چرخشی داده های طرح ریزی چند زاویه ای را به دست می آورد. الگوریتم های کامپیوتری این مجموعه داده ها را برای تولید تصاویر حجمی سه بعدی بازسازی می کنند. CBCT اطلاعات عمیق و جامعی را در مورد ساختارهای آناتومیک داخل دهانی ارائه می دهد و نقشی حیاتی در تشخیص بیماری و برنامه ریزی درمان ایفا می کند. نکات منفی آن شامل هزینه های بالای تجهیزات و دوز نسبتاً بالاتر تشعشع است که مستلزم توجیه دقیق بالینی و کنترل استفاده است.
