یک اسکنر سه بعدی معمولاً از شش بخش اصلی تشکیل شده است: یک سیستم نوری، یک دستگاه اسکن، یک ساختار حرکت و پشتیبانی، یک سیستم کنترل و رابط ارتباطی، یک واحد پردازش داده، و یک منبع تغذیه و ماژول های کمکی.
سیستم نوری انتشار و تصویربرداری را کنترل می کند. دستگاه اسکن اسکن فضایی پرتو یا تصویر را انجام می دهد. ساختار حرکت و پشتیبانی، موقعیت‌یابی، تثبیت و دقت تکرارپذیری را فراهم می‌کند. سیستم کنترل و رابط ارتباطی پیکربندی پارامتر، هماهنگ سازی و انتقال داده را کنترل می کند. واحد پردازش داده، بازسازی نقطه / شبکه ابری و تجزیه و تحلیل اندازه گیری را انجام می دهد. و منبع تغذیه و ماژول های کمکی توان تنظیم شده، سازگاری محیطی و حفاظت ایمنی را برای کل دستگاه فراهم می کنند. این زیرسیستم‌ها برای دستیابی به یک فرآیند حلقه بسته از انتشار انرژی{2}}کسب سیگنال-محاسبه مختصات-تولید مدل، با هم کار می‌کنند.
